ترس
ساعت ۱:۳٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/۱٠/۱٠  

مهمانم باشید با یک سپید و غزلی از دفتر خاطراتم......

تو بيرون از خاطرة خشك من
در پس ابهامي دروغين
همينكه نگاهي ، نه نيم نگاهي
به فاصله بينمان بريزي مرا بس است
وقتي آرام از اتهام اين راه دروغين رد ميشوي
دورترين قلب به تو ، تو رادر خودش مي نوازد
وآرام آرام رنگ تو مي گيرد
نه اينكه قصد داشته باشم سرزنشت كنم
اما بي روياترين خاطره ات را
مريد خاطراتم كن
هرگا ه از اتهام اين راه دروغين
به نيم نگاهي قلبم را به فوران وا ميداري
اما هنوز
ميترسم از تورا ديدن، ميترسم

                                                            ۱۳۷۷

     ترسم این است که پاییز تو یادم برود

 

                                                  حس اشعار دل انگیز تو یادم برود

    ترسم این است که بارانی چشمت نشوم

 

                                                      لذت چشم غزلخیز تو یادم برود

    بی شک آرامش مرگ است درونم٫وقتی

 

                                                    حس از حادثه لبریز تو یادم برود

    من به تقویم خدایان زمان شک دارم

 

                                                    ترسم این است که پاییز تو یادم برود

                          با غزلها ت بیا چون همه چیزم شده اند

                          قبل از آنی که همه چیز تو یادم برود                 

                                                                                    ۱۳۷۷

 

 

 

 

 

 


کلمات کلیدی: