برای تو و پاییز
ساعت ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢۳  

..............................................................................................        

 

 

                   اتاق کار  فضای  هجوم و پرونده                

صدای در هم و ناجور گریه  یا خنده

اتاق کار هم آور د درد و آرامش

 مراجعان اطاعت پذیر  - یکدنده

بیاز بان جهان را  فرابگیر و بگو

 دبیر  و دکتر و بقال  تا فروشنده

منم مسافر صبحی همیشه نا آرام

 منم  برنده عصری همیشه بازنده

شبیه آدم کوکی  منظم و سر وقت

ورای چهره خود  گریه و برون خنده

اتاق  کار اگر چه  گرفته است اما

فضای سینه ام از  خنده هات آکنده

به  چهره غزل آلودمان  نظر کن اگر

مشخص است کم آورده ایم شرمنده

 

 

.......................................

 

 

جایی  برای خلقت آدم نیست ! وقتی خدا خدای خودش باشد

دیگر چه انتظاری از آدمها ! دنیا چطور جای خودش باشد ؟

این قصه های  سرد کتابی را وقف کتابخانه دنیا کن

مال  منی و مال تو ام حرف است هرکس بیا برای خودش باشد

این دست و پای خسته و عاصی را  لختی فقط تکان بده ! بیدارند

محتاج دست هرکس و ناکس نیست  هرکس که روی پای خودش باشد

سر درد فکر روز و خیال شب  تصویر مبهمی که منم با تو

بگذار شاعرانه دلم تا صبح گرم  سروده های خودش باشد

حتی خیال بوسه زدن با تو ! حتی  هوای پرسه زدن تا تو

دیگر گناه سر زده هرکس باید فقط به پای خودش باشد

فرصت برای از تو نوشتن  نیست  تنها برای گریه دلم  تنگ است

دیگر هوایی اش نکنی بگذار سر گرم های های خودش باشد

 

 

..................................................................................................

 

 


کلمات کلیدی: